rzymska moneta miedziana o wartości pół asa ★★★★ kolor40: CZAJKA miedziana, ptak wodno-błotny ★★★★★ LEPTON: drobna moneta miedziana w starożytnej Grecji ★★★★★ mariola1958: SZELĄG: drobna moneta miedziana w Polsce XVII-XVIII w. ★★★ TARTAN: pokryta nim bieżnia stadionu ★★★ UKLEJA: ryba pokryta
W dawnej Polsce: członek rady miejskiej W dawnej Polsce: członek służby łowieckiej, mający nadzór nad sieciami W dawnej Polsce: dodatkowa praca pańszczyźniana; powab W dawnej Polsce: dowódca Kozaków ukraińskich W dawnej Polsce: drobna moneta miedziana W dawnej Polsce: drobnoszlachecka wieś W dawnej Polsce: duża liczba naganiaczy
1 Moneta. kup 50 zł taniej. 117,99 zł z dostawą. Produkt: Edukacyjna Sklepowa Kasa Fiskalna Koszyk Waga Czytnik Kodów Mikrofon Monety. dostawa we wtorek. dodaj do koszyka. Prywatny sprzedawca. Promowane. KUP TERAZ z Allegro Lokalnie.
Z Wikipedii, wolnej encyklopedii. As (skr. od łac. assarius) – moneta z brązu, podstawowa jednostka monetarna starożytnego Rzymu, emitowana od początku III wieku p.n.e. [a] Pierwotnie odlewany ( aes grave ), odpowiadał wadze ówczesnego rzymskiego funta ( libra ), tj. 272,88 g [b], i jako tzw. as libralny dzielił się na 12 uncji.
moneta w puszce kwestarza ★★★ DENAR: moneta starorzymska ★★★ DUKAT: złota moneta używana w Europie do XIX w. ★★★ KLIPA: wielokątna moneta ★★★★ oona: TALAR: moneta w sakiewce Zagłoby ★★★ CENTYM: dawna drobna moneta francuska ★★★ PISTOL: dawna moneta hiszpańska ★★★ PIĄTAK: moneta pięciozłotowa
gra w karty dawna, do której używa się 78 kart z 7 królami: dawna moneta: srebrna moneta bita przez krzyżaków w xiv i xv wieku: dawna jednostka długości: dawna moneta francuska: dawna rosyjska jednostka długości: dawna drobna moneta srebrna: dawna kwadratowa moneta: jednostka długości rosyjska równa 1067 m, dawna: dawna złota
XdzIW. Poniżej znajduje się lista wszystkich znalezionych haseł krzyżówkowych pasujących do szukanego przez Ciebie opisu. drobna moneta miedziana bita w starożytnej Grecji, odpowiadająca 1/128 drachmy (na 6 lit.) Sprawdź również inne opisy hasła: LEPTON cząstka elementarna ze względu na masę nazywana cząstką lekką, powstała najczęściej w wyniku rozpadów innych cząstek (na 6 lit.) Zobacz też inne hasła do krzyżówek podobne kontekstowo do szukanego przez Ciebie opisu: "DROBNA MONETA MIEDZIANA BITA W STAROŻYTNEJ GRECJI, ODPOWIADAJĄCA 1/128 DRACHMY". Znaleźliśmy ich w sumie: 448 SZEKEL, ATTACHÉ WOJSKOWY, HEKSAMETR, STAROŻYTNY GREK, PALESTRA, JODŁA BUŁGARSKA, GULDEN, AS, OBOL, SUFLI, FILOZOF, KLIPA, SZYLING, KÓŁKO, TERMAJSKA, FALANGA, AGORA, DWUDZIESTOZŁOTÓWKA, MONETKA, SADUCEUSZ, ŻÓŁW OBRZEŻONY, ARTA, LIRA, ŻABIŚCIEK, BARBITON, HELLENKA, MONETA, MONIAK, MUSTYK, SĄD SKORUPKOWY, ESCUDO, SKALA LIDYJSKA, REDAKTOR NACZELNA, MUSZKATELA MIEDZIANA, EPIR, GRECZYNKA, RODZYNKA KORYNCKA, CREPIDA, PERL, CHLAJNA, INTERESIK, AOJDA, ABFARAD, HIEROFANT, MISTERIUM ORFICKIE, KOMOTINI, PATERA, JANINA, PROKSEN, LUDWIK, CZTERDZIESTÓWKA, PIĘĆDZIESIĘCIOZŁOTÓWKA, LEWADIA, ROBAK, MÓŻDŻEK, MITRA, UPRZEJMOSTKA, FILA, PEPLOS, BITA ŚMIETANA, PÓŁPENSÓWKA, CHLAMIDA, DENAR, GIMNASTA, DRACHMA, HELLENKA, DIDRACHMA, ARUMUŃSKI, DENAR, WYSPY JOŃSKIE, GROSZ, LICZKO, NADECZNIK, JĘZYK ŁACIŃSKI, STADION, SKOJEC, BUZIA, TURZYCA DROBNA, JĘZYK NOWOGRECKI, KORZEC, PERGAMON, AULOS, TESALIA, KLEPAK, ZŁOTÓWKA, ŁAN FRANKOŃSKI, GERMANIN, OGNIWO VOLTY, PENSÓWKA, KWARTALNIK, EDESA, RUBLÓWKA, GAZELA, HELLEN, AMFIKTIONIA, ŻÓŁW MAURETAŃSKI, LAKONICZNOŚĆ, CHORĄGIEW, HAMARTIA, SAMARYTANIN, PALESTRA, DIATRYBA, SUMKA, GRAJCAR, NOBEL, DUKAT, EKSPEDYTORKA, TRACKI, KRAJCAR, ARMILLA, PROKSENOS, GIGATONA, GASTRAFETES, DROBNIAK, PALLADION, ROSSO, ARGOLIDA, AGORA, KORONA, ANTEFIKS, SPARTIATA, TAEL, DWUZŁOTÓWKA, DWUSTUZŁOTÓWKA, ABDERYTA, SYRYNGA, BRZĘCZĄCA MONETA, PIĘĆDZIESIĘCIOGROSZÓWKA, DATEK, HYPIES, DETAL, WERIA, KORYBANT, CZERWONIEC, PEREŁKA, BAN, TALAR, NAOS, CHÓR, MACEDONIA, STUZŁOTÓWKA, KULTURA HELLADZKA, PELTA, PIĘCIOGROSZÓWKA, PEAN, PRYSZCZAREK, ŻÓŁW IBERYJSKI, SHILLING, EFEB, KSANTHI, WOLWI, DEM, LIRYKA CHÓRALNA, GREKA, GRYZIEL ZACHODNI, ALABASTRON, CELLA, ABSOLUTYZM, TROCHOFORA, EOLIA, LEPTON, WULA, WIÓR, TRASZKA GRZEBIENIASTA TURECKA, LAWRION, MACZEK, RAPSOD, DZIESIĘCIOZŁOTÓWKA, PIASTR, DRACHMA, CZAJKA CZARNOPIERŚNA, LAKOŃCZYK, WOLOS, MINÓG GRECKI, SREBRNIK, EMPIRE, KOROWÓDKA ŚRÓDZIEMNOMORSKA, SZAROTA DROBNA, SYKL, NEGATON, TETRADRACHMA, TALAR, DUKAT, PSZCZOŁA MACEDOŃSKA, DOLARÓWKA, FILHELLENIZM, ÉCU, HELLEN, RÓŻNICA, MORDKA, FENICJANIN, DRAMA, DEM, ŚMIETANA, MONETA BULIONOWA, MEANDER, ŁACINA, TRACJA, ELEUSIS, KOMITAT, TRASZKA TURECKA, PIĘCIOZŁOTÓWKA, ETOLIA, STATER, MOLOS, TEBY, LIMMU, PLUS, AKSAMITKA DROBNA, ELEKTRON, MONET, HYDRIA, PRESPA, EMPIREUM, TRAKT, KOMEDIA STAROGRECKA, ARTA, TRYREMA, PENS BRYTYJSKI, PANDORA, MODYLION, CHIOS, HETERA, STAGIRYTA, BOROWIEC OLBRZYMI, KLASYCYZM, NIUANS, FENIG, GRECKOŚĆ, DZIESIĄTAK, FRYGIJSKI, JARD SZEŚCIENNY, LAKONIA, CEKIN, EPIZODZIK, SEKSTANS, GALA, FALANGA, OKRES PÓŹNOKLASYCZNY, NUMIDYJKA, BABILONKA, MOSKIT, ACHAJ, CZAJKA MIEDZIANA, EURO, PIĘCIOBÓJ ANTYCZNY, DZIESIĘCIOCENTÓWKA, RIN, DIENIEŻKA, HYPASPISTA, OKRES KLASYCZNY, PRODUCENT, PARNAS, NIPSA, IRAKLION, REAL, ORFAŃSKA, RAJA PLAMISTA, KUREWKA, ŁUK BRZUSZNY, ARYSTOTELES, BEOTKA, ORGAN RENTOWY, IKT, SEKSTANS, SATRAPA, AKON, SYMPOZJON, ZŁOCISZ, EFRAIMITA, CZTERDZIESTKA, TALAR, ŚNIEŻYCZKA DROBNA, ŻÓŁW ŚRÓDZIEMNOMORSKI, DUKAT, LEPTON, SZÓSTAK, STROFA ALCEJSKA, LAKONIZM, PIĘĆSETZŁOTÓWKA, SAHAJDACZNY, EOLIDA, ZOSTERA DROBNA, MACEDONKA, MINA, GRECZYNKA, CZERWONIEC, AMFISSA, ETERIA, DWUDZIESTOGROSZÓWKA, SKIAGRAFIA, MONETA OBIEGOWA, SPARTA, ODEON, BERLINKA, METEK, ŻETON, GREK, MÓZG EMOCJONALNY, FERES. Ze względu na bardzo dużą ilość różnych pasujących haseł z naszego słownika: 448 - ograniczyliśmy ich wyświetlanie do pierwszych 300! nie pasuje? Szukaj po haśle Poniżej wpisz odgadnięte już litery - w miejsce brakujących liter, wpisz myślnik lub podkreślnik (czyli - lub _ ). Po wciśnięciu przycisku "SZUKAJ HASŁA" wyświetlimy wszystkie słowa, wyrazy, wyrażenia i hasła pasujące do podanych przez Ciebie liter. Im więcej liter podasz, tym dokładniejsze będzie wyszukiwanie. Jeżeli w długim wyrazie podasz małą ilość odgadniętych liter, możesz otrzymać ogromnie dużą ilość pasujących wyników! się nie zgadza? Szukaj dalej Poniżej wpisz opis podany w krzyżówce dla hasła, którego nie możesz odgadnąć. Po wciśnięciu przycisku "SZUKAJ HASŁA" wyświetlimy wszystkie słowa, wyrazy, wyrażenia i hasła pasujące do podanego przez Ciebie opisu. Postaraj się przepisać opis dokładnie tak jak w krzyżówce! Hasło do krzyżówek - podsumowanie Najlepiej pasującym hasłem do krzyżówki dla opisu: drobna moneta miedziana bita w starożytnej Grecji, odpowiadająca 1/128 drachmy, jest: Hasło krzyżówkowe do opisu: DROBNA MONETA MIEDZIANA BITA W STAROŻYTNEJ GRECJI, ODPOWIADAJĄCA 1/128 DRACHMY to: HasłoOpis hasła w krzyżówce LEPTON, drobna moneta miedziana bita w starożytnej Grecji, odpowiadająca 1/128 drachmy (na 6 lit.) Definicje krzyżówkowe LEPTON drobna moneta miedziana bita w starożytnej Grecji, odpowiadająca 1/128 drachmy (na 6 lit.). Oprócz DROBNA MONETA MIEDZIANA BITA W STAROŻYTNEJ GRECJI, ODPOWIADAJĄCA 1/128 DRACHMY inni sprawdzali również: pianista radziecki (1913-1976); laureat I nagrody Konkursu im. F. Chopina w 1937 r , francuski malarz i grafik (1892-1971) łączył elementy ekspresjonizmu i kubizmu; akty, kompozycje figuralne, portrety, martwe natury , Carex hirta - gatunek byliny należący do rodziny ciborowatych , wchodzi w skład włoszczyzny , produkt krajowy brutto , dzwonnica kościelna charakterystyczna dla architektury włoskiej, wyodrębniona z bryły kościoła i budowana obok niej , układ dźwięków uszeregowanych według wysokości o ustalonych odległościach między poszczególnymi stopniami , oficjalna waluta Nowej Zelandii oraz państw stowarzyszonych z NZ: Niue, i Wysp Cooka, a także terytoriów zależnych od Nowej Zelandii: Tokelau i antarktycznej dependencji Rossa, do której Nowa Zelandia rości pretensje (zawieszone na czas obowiązywania Traktatu Antarktycznego) i brytyjskiej kolonii Pitcairn , Elops srebrzysty, Elops lacerta - gatunek ryby promieniopłetwej z rodziny elopsowatych (Elopidae) , miasto we Francji (Normandia) nad Sekwaną ośrodek administracyjny departamentu Seine-Maritime , zespół komórek powstający w czasie rozwoju zarodkowego u zwierząt, w procesie gastrulacji , kolarz radziecki, zwycięzca Wyścigu Pokoju w 1980 r
Wszystko zaczęło się kilkanaście miesięcy temu. Najpierw media obiegła informacja o planowanym wycofaniu z obiegu monet 1 i 2 grosze, a od kilku dni na portalach finansowych aż huczy od informacji o rzekomym wyprowadzeniu produkcji polskich monet 1, 2 i 5 groszy do innej, zagranicznej mennicy. Wiele osób zachodzi w głowę skąd tak nagłe zainteresowanie najdrobniejszymi nominałami polskich monet powszechnego obiegu? Czy chodzi tylko o ekonomię i dobro polskiego systemu pieniężnego, a może w grę wchodzą np. jakieś przepychanki i zatargi personalne itp.? Zapraszam do małej zabawy w detektywa, w której duże znaczenie może mieć wytłuszczone przeze mnie zdanie we wstępie do tego artykułu…W połowie stycznia 2013 roku NBP zorganizował konferencję prasową dot. „zaokrąglania płatności”. W ciągu trwającej ponad 50 minut konferencji przedstawił swoje plany dotyczące wycofania z obiegu monet najdrobniejszych nominałów. W kilka dni później NBP zaczął wycofywać się z owych planów wycofania z emisji monet 1 i 2 grosze. Emitent poinformował, że zamiast wycofania postanowił zmienić stop z jakiego będą wybijane monety najdrobniejszych nominałów co obniży koszty ich produkcji. Obecnie są one wybijane z mosiądzu manganowego a po zmianie do produkcji dwóch najmniejszych nominałów ma być wykorzystywana stal pokrywana mosiądzem, która będzie tańsza. Nie jestem specjalistą w zakresie detektywistyki, ale zaraz po obejrzeniu filmu z konferencji dot. zaokrąglenia płatności poklikałem trochę w internecie, poszukałem informacji o osobach z ramienia NBP, które w niej uczestniczyły (bo niektóre z nich wydały mi się znajome) i zdumiałem się niesamowicie. Otóż przy pewnych nazwiskach, Google wskazał mi informacje następujące: osoba XXX Mennica Polska, natomiast w kolejnych ta sama osoba XXX Narodowy Bank Polski. Nie będę specjalnie rozwijał tego wątku – bardziej dociekliwych zachęcam do podobnego przeklinania sobie internetu. Odsłona II Kilka dni temu w mediach pojawił się „dynamit” – portale finansowe poinformowały, że NBP rozważa przeniesienie produkcji trzech najmniejszych nominałów z polskiej mennicy do jednej z zagranicznych. Nachodzi odsłona II „podwójnego dna”, która w mojej skromnej ocenie jest bezpośrednią kontynuacją odsłony I. Narazie w internecie jest niewiele informacji na ten temat. To co udało mi się ustalić na podstawie szczątkowych informacji to na pewno to, iż Narodowy Bank Polski rozpisał przetarg na tłoczenie monet 1, 2 i 5 groszowych. Do złożenia oferty zaprosił mennice z Polski, Anglii, Kanady i Finlandii. Mennica Polska na swojej stronie internetowej w raporcie bieżącym z dnia 19 września informuje o złożeniu oferty w ramach ww. przetargu (RAPORT BIEŻĄCY NR 27) Szczątkowe newsy na portalach finansowych informują, że wg niektórych źródeł najlepszą ofertę złożyła mennica Royal Mint z Wielkiej Brytanii i to ona od następnego roku będzie biła polskie monety groszowe. Tu również NBP powołuje się na ekonomię i dobro „państwowego portfela”. Mennica Polska zarzuca natomiast, że Mennica Brytyjska zastosowała nieuczciwą konkurencję i zaproponowała cenę dumpingową. Nasz krajowy producent monet wystąpił w tej sprawie na drogę prawną. „Oferta konkurencji nosi wyraźne znamiona stosowania ceny dumpingowej. Tego zamówienia po prostu nie da się wykonać po zaoferowanej cenie. Nawet na miejscu nie bylibyśmy w stanie tego zrobić, a firma brytyjska musi jeszcze opłacić koszty transportu do Polski, ochrony i ubezpieczenia oraz dystrybucji na miejscu. Dlatego złożyliśmy pozew do sądu okręgowego i zawiadomienie do Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów — mówi Katarzyna Ziółek Dyrektor Działu Prawnego Mennicy Polskiej. (………) Co ciekawe, Mennica zwróciła się niedawno do The Royal Mint z zapytaniem ofertowym o dostawę surowca (polska firma nie ma własnych krążków do bicia monet) pod kontrakt z NBP. Brytyjczycy zażądali za krążki więcej, niż zaproponowali NBP za całość”. (Puls Biznesu, Jacek Kowalczyk „Bitwa o grosze warte miliony”). Według informacji z wyżej przytoczonego artykułu, Royal Mint w trzyletnim kontakcie zaproponowała cenę 54 mln złotych rocznie, natomiast Mennica Polska 65 mln. Dziś NBP za roczną produkcję groszówek płaci 50 mln złotych. Jak informuje rzecznik NBP, przetarg nie jest jeszcze ostatecznie rozstrzygnięty – nasz narodowy emitent rozważa wszystkie za i przeciw, a „ekonomiczne dobro państwa” jest dla niego najważniejsze. Ale czy na pewno? Odsłona III – Konsekwencje W wielu artykułach autorzy informują o ewentualnych konsekwencjach ekonomicznych, które będą pokłosiem wyprowadzenia produkcji polskiej waluty poza granice naszego kraju. (Na marginesie dodamy tylko, że jest to ewenement w skali świata – dotychczas niegdzie nie zdarzyło się, aby bank centralny danego kraju zlecał bicie monet obiegowych mennicy zagranicznej, jeśli w obrębie swoich granic ma mennicę krajową). Po pierwsze, jak informuje Tomasz Bukowski – szef Solidarności w Mennicy Polskiej, pierwszą konsekwencją tego kroku będą masowe zwolnienia w Mennicy Polskiej „– Jeżeli Mennica Polska nie wygra przetargu, z pewnością dojdzie do zwolnień. Szacuję, że w przedsiębiorstwie z pracą pożegna się ok. 100 osób, a kolejne 150 straci zatrudnienie w firmach, które z nami współpracują, zresztą one prawdopodobnie wtedy upadną”. (Tygodnik Solidarność) Masowe zwolnienia to na pewno najważniejsza z konsekwencji, ale warto wspomnieć jeszcze o stratach jakie z tytułu wyprowadzenia tak dużego kontraktu za granicę poniesie Skarb Państwa. Jeśli kontakt pozostałby w Polsce, wówczas do budżetu państwa wrócą miliony złotych z tytułu podatku CIT, PIT i VAT oraz składek emerytalnych i jak informuje Katarzyna Ziółek w artykule w Pulsie biznesu kwota ta będzie zapewne dużo wyższa niż różnica pomiędzy ofertą mennicy z Polski i Wielkiej Brytanii. Narodowy Bank Polski mówiąc o trosce o ekonomię chyba nie wziął tego pod uwagę, że zlecając bicie monet za granicą, wysyła nie tylko kilkaset osób na bruk, ale również pozbawia polski budżet wielomilionowych wpływów z tytułu podatków i składek emerytalnych. Na YouTube można obejrzeć ciekawy film o produkcji monet w Mennicy Polskiej.
Moneta polska, miedziana, drobna, dawna krzyżówka krzyżówka, szarada, hasło do krzyżówki, odpowiedzi, Źródła danych Serwis wykorzystuje bazę danych plWordNet na licencji Algorytm generowania krzyżówek na licencji MIT. Warunki użycia Dane zamieszczone są bez jakiejkolwiek gwarancji co do ich dokładności, poprawności, aktualności, zupełności czy też przydatności w jakimkolwiek celu.
WYKAZ MONET (2008-09-17) ANTONIANUS, rzymska moneta srebrna, wagi ok. 5 g emitowana przez cesarza Antoniana. AS, rzymska moneta miedziana wprowadzona do obiegu w połowie IV w. stanowiła podstawę rzymskiego systemu monetarnego dla monet miedzianych. AUREUS [łac.], staroż. złota moneta bita w mennicy centr. w Rzymie od schyłku republiki do wprowadzenia solida w 311 o wadze początkowo 8,2 g do ok. 5,5 g u schyłku III w.: wartość jednego aureusa równała się 25 denarom. AWERS [łac.], jedna z 2 stron monety lub medalu, zw. też stroną gł. (skrót Av., AW., zawierająca imię, wyobrażenie lub herb zwierzchnika menniczego, także właściwa strona obrazu, rysunku, ryciny, tkaniny, wewn. strona skrzydeł poliptyku, we wszystkich przypadkach strona przeciwna do rewersu. BEZANT, moneta złota wywodząca się z solida bizantyjskiego, zwana także bizantynem (bezants). BORATYNKA, boratynek, popularna nazwa miedzianych szelągów o masie 1-1,2 g i kursie przymusowym 1/3 grosza, bita masowo w Polsce i na Litwie 1659-66 przez dzierżawcę mennic Boratiniego. BRAKTEAT [łac.], moneta wybita jednostronnie z cienkiej blaszki na miękkiej podkładce, tak iż stempel odciśnięty wypukło na awersie występował jako wklęsły negatyw na rewersie, w XII-XVI w. w postaci srebrnych b. bito w środk. Europie denary (2), początkowo o masie 0,6-0,7 g, w XIV w. 0,1-0,2 g. CRUZADO, portug. moneta złota lub srebrna, na rewersie znak krzyża, złota -- bita od XV w., masa 3,99 g, od XVI w. -- 3,03 g. CZERWONIEC, używana w Rosji i ZSRR nazwa monet i banknotów, wywodząca się od pol. czerwonego złotego: 1) w Rosji do XVIII w. nazwa zagr. złotych monet (dukaty, cekiny), 2) w XVIII-XIX w. nazwa złotej, trzyrublowej monety ros., 3) 1922-47 banknot o nominale dziesięciorublowym wypuszczony przez Bank Państw. ZSRR. CZERWONY ZŁOTY, staropol. określenie monety, dukat. DAREJKA [gr.], darejek, złota moneta staropers. o masie ok. 8,4 g, bita od czasów Dariusza I Wielkiego (VI-V w. rozpowszechniona na Wschodzie do 2 poł. IV w. DENAR [łac.]: 1) srebrna moneta bita w Rzymie od ok. 214 początkowo o masie 4,55 g i wartości 4 sestercji lub 10 asów, od końca III w. bito d. miedziane (emisję tę kontynuowano w Bizancjum i germ. państwach sukcesyjnych do VI w.); 2) moneta wprowadzona ok. 790 przez Karola Wielkiego jako 1/12 solida lub 1/240 funta karolińskiego, o masie 1,7 g, stał się podstawową jednostką monetarną średniow. Europy, jego ciężar stopniowo zmniejszano, od XII w. w środk. Europie bity często jako brakteat, na przeł. XIII i XIV w., w wyniku reformy groszowej, wprowadzającej większe monety srebrne, d. stał się monetą o niskiej próbie lub miedzianą -- zdawkową (fenig), w Polsce zanikł w XVII w. DINAR [łac.], złota moneta arab., początkowo o masie 4,25 g, bita w VII-XV w., używana gł. w handlu międzynar., naśladowana w krajach muzułm. w Azji, pn. Afryce a także w Hiszpanii (XII-XIII w.) i państwach łac., w Palestynie, obecnie jednostka monetarna Jugosławii, Iraku, Kuwejtu, Libii, Tunezji, Algierii, Jemenu, Jordanii. DIRHAM [arab. < gr.], dirhem, srebrna średniow. moneta arab., bita od końca VII w., początkowo o masie 2,97 g (później często -- 3,5-4,5 g) i wartości 1/10 dinara, obecnie jednostka monetarna Kataru, Kuwejtu, Libii, Zjedn. Emiratów Arabskich. DOALDER, nazwa talara w Niderlandach. DOLAR [ang.], jednostka monetarna, pierwotnie talar , zwł. hiszp., w obiegu w Ameryce, od 1785 jednostka monetarna Stanów Zjedn., dolar = 100 centów. DONATYWA [łac.], moneta lub medal złoty o wartości 2-10 dukatów lub srebrny o masie talara lub jego wielokrotności, bita w XVI-XVII w. w Polsce (gł. przez Gdańsk, Toruń i Rygę) ozdobnymi stemplami jako podarunek dla władcy i dworu. DRACHMA [gr.], staroż. moneta przeważnie srebrna, bita w Grecji, Azji Zach. i Kartaginie, o różnej masie (d. attycka 4,37 g, d. koryncka 2,8 g), wybijano monety wartości 1/2, 1, 2 (didrachma), 3, 4 (tetradrachma), 5, 6, 8, 10 (dekadrachma) i 12 d., d. równała się 6 obolom, 6000 d. stanowiło talent, 100 d. minę, w średniowieczu moneta srebrna o masie 2,7 g bita w łac. państwach na Bliskim Wschodzie, od 1833 jednostka monetarna Grecji. DUBLON [franc. < hiszp.], złota moneta hiszp. o masie ok. 12-13,5 g, wartości 2 (stąd nazwa) pistoli, bita w XVI-XIX w. DUKAT [wł.], złota moneta o masie ok. 3,5 g, bita 1285-1797 w Wenecji, w XIV-XIX w. naśladowana w różnych krajach eur. (od XVI w. d. stał się określeniem każdej złotej monety tej wielkości), w Holandii bita do czasów obecnych, w Polsce pierwsze d. (floreny) wybito ok. 1330 za Władysława I Łokietka, w XIV-XV w. w obiegu były d. węgierskie, 1528-1831 regularnie bito d. polskie, ogólnie przyjętą w Polsce nazwą dla d. był czerwony złoty. ÉCU [franc.]: 1) é. d'or, złota moneta franc., bita 1266-1651, początkowo o masie ok. 4 g, od 1475 dostosowana do standardu dukata, 2) é. blanc, talar franc. bity 1641-1793, równy w XVIII w. 6 liwrom. FELS, arabska moneta miedziana równa 1/48 dirhema, powstała u schyłku VII w.; nazwa jej wywodzi się z nazwy rzymskiego follis. FENIG [niem.], germ. nazwa denara używana od VIII w., w XV-XVI w. drobna moneta srebrna, często w postaci brakteatu, od XVIII w. drobna miedziana moneta państw niem., od 1863 w Finlandii, od 1871 w Niemczech jako 1/100 marki. FLOREN [łac.]: 1) moneta srebrna Florencji, później Toskanii (1182-1859), 2) złota moneta o masie 3,5 g, bita we Florencji od 1252, dzięki stabilnej wartości stał się gł. eur. złotą monetą, od XIV w. często naśladowaną ( Włochy, Czechy, Węgry, Francja, Niderlandy), 3) w dawnej Polsce od XV w. nazwa złotego polskiego. FOLLIS , worki emitowane przez mennicę państwową w okresie późnego cesarstwa rzymskiego o zawartości, np.: 72 solidów złotych lub 125 srebrnych miliarensów; nazwy tej używano również na określenie drobnej monety miedzianej, kursującej od czasów panowania cesarza Dioklecjana aż do schyłku cesarstwa, równej sestercowi. FRANK , francuska jednostka pieniężna od 1795 r. (do końca 2001 r.) wprowadzona w miejsce dawnego liwra (liwr); jednostki o podobnej nazwie, lecz o różnej wartości, obiegają w wielu krajach europejskich. FUNT SZTERLING , angielska jednostka monetarna wprowadzona do obiegu w Anglii w XI w., dzieliła się na 20 szylingów, każdy po 12 pensów; od 1971 r. funt szterling dzieli się na 100 pensów. GROSZ [niem. < łac.]: 1) moneta srebrna o wartości kilku lub kilkunastu denarów (tzw. gruby denar), bita od 1172 we Włoszech, od 1266 we Francji (g. turoński), od 1300 w Czechach (g. praski, używany też w Polsce, początkowo masa ok. 3,7 g) i w innych krajach zach. i środk. Europy, w Polsce g. wybijał Kazimierz III Wielki od ok. 1367 (g. krakowski), od 1526 bito wyłącznie półgrosze, następnie całe i wielokrotności g. (półtorak, dwojak, trojak, czworak, szóstak), od 1752 g. polskie bito w miedzi, od XVI w. do 1918 g. polski = 1/30 zł pol., w zaborze ros. = 1/2 kopiejki, 2) pol. zdawkowa jednostka pieniężna od 1924, 1 g. = 1/100 zł, 3) zdawkowa jednostka pieniężna Austrii (Groschen) od 1924, 1 g. = 1/100 szylinga. GULDEN [niem.]: 1) nazwa oznaczająca w krajach germ. złote monety, emitowane tam od XIV w., na wzór florena , także jednostka pieniężna odpowiadająca wartości florena wyrażonej w srebrze, od XVI w. duża moneta srebrna, rodzaj talara lub (od XVII w.) mniejsza, zróżnicowana w poszczególnych częściach Niemiec i Szwajcarii (do XIX w.), 2) od XVI w. jednostka monetarna Holandii, od 1816 1 g = 100 centów GWINEA , angielska moneta z końca XVII w. wartości 21 szylingów. HALERZ [niem.]: 1) moneta srebrna, denar bity od pocz. XIII w. w Schwäbisch Hall, początkowo o masie 0,55 g, w XIV w. rozpowszechniony też w innych mennicach Rzeszy, również w Czechach i na Śląsku, od XVII w. drobna moneta miedziana w środk. i pd. Niemczech, zazwyczaj halerz = 1/8 krajcara, zanikł w poł. XIX w., 2) zdawkowa jednostka monetarna Austro-Węgier (od 1892), Czechosłowacji oraz (od 1993) Słowacji i Czech, halerz = 1/100 korony. IMPERIAŁ, złota moneta ros. o masie 11,61 g, bita 1755-1897, do 1896 równa 10 rublom, od 1897 15 rublom, nazwa od łac. imperialis ['cesarski']. KLIPA [szwedz.], nieokrągła moneta (gł. kwadratowa), monety takie wybijano już od starożytności, w XV-XVI w. nazwa k. dotyczyła monet zastępczych, gł. oblężniczych, wykonanych prymitywnymi środkami w prowizorycznej mennicy, od XVII w. w formie k. wybijano gł. monety pamiątkowe. KONTRASYGNATURA, kontramarka, znak wybijany na monecie, zazwyczaj zwiększający jej wartość lub nadający monecie obcej prawo obiegu w kraju. KOPIEJKA [ros.], srebrna moneta Wielkiego Księstwa Moskiewskiego, bita od 1534 na wzór diengi nowogrodzkiej (nazwa od wyobrażenia władcy z kopią na koniu), początkowo o masie 0,69 g, równa 1/100 rubla obrachunkowego, od 1704, w wyniku reform Piotra I, jako 1/100 rubla bita w miedzi, od 1926 w brązie jako drobna moneta w ZSRR, następnie w Rosji. KRAJCAR, niem. Kreuzer, srebrna moneta, rodzaj grosza, wybita po raz pierwszy 1271 przez Meinharda II, hr. Tyrolu, początkowo o masie ok. 1,6 g, w XIV w. naśladowana w pn. Włoszech, od XV w. również w pd. Niemczech i Czechach, w XVII w. na Śląsku, od XV w. moneta zdawkowa krajów habsburskich, równa 1/60 złotego reńskiego, od XVIII w. miedziana, 1857-92 (nowy k. lub cent) równy 1/100 guldena austriackiego. KWARTNIK [łac.], srebrna moneta, rodzaj grosza, k. śląski (pierwsza moneta groszowa w środk. Europie), wybijany w księstwach śląskich ok. 1290-1330 i w Wielkopolsce 1306-14, wartości 1/4 skojca, równy 6 denarom, o masie 1,7-2 g, k. duży, pol. moneta srebrna w XIV-XV w., o wartości 1/2 grosza, k. mały, moneta pol., o wartości 1/4 grosza, bita ok. 1367-98, k. pomorski -- nazwa monet zw. Vierchen, wartych 1/4 szeląga, bitych w XV w. w miastach zachodniopomorskich. LIR , (lira) - jednostka monetarna emitowana od 1472 r. w Wenecji, wagi ok. 6 g srebra, obecnie jednostka pieniężna Włoch; nazwa jej wywodzi się z nazwy karolińskiej libry (funt). LIWR , francuska moneta srebrna wartości 20 sous; we Francji używano nazwy sou na oznaczenie 5 centymów. LUIDOR [franc.], Louis d'or, złota moneta franc., wzorowana na hiszp. pistolach , o masie wahającej się od 6,84 do 7,28 g złota i wartości 10-24 liwrów, emisję rozpoczęto 1640, za panowania Ludwika XIII, na awersie umieszczano głowy lub popiersia kolejnych królów franc., ostatniego luidora, zw. ludwikiem konstytucyjnym, wybito 1791 (na awersie głowa króla, a na rewersie wyobrażenie geniusza rewolucji i napis "królestwo prawa"), powszechnie używany w Niemczech, na nowo bicie złotych monet we Francji podjęto 1803 -- były to napoleony o wartości nominalnej 20 franków, emitowane do 1914. MARKA [niem.]: 1) średniow. jednostka masy (w różnych odmianach równa od 190 do 280 g) i pieniądza (równa np. 160, 240 lub 256 denarów), używana w krajach germ. i na zach. Europy od XI w., oparta na funcie karolińskim, w krajach słow. była odpowiednikiem grzywny, w XIII-XIX w. -- 234 g, od XVI w. moneta srebrna bita w Inflantach, pn. Niemczech i Skandynawii, 2) jednostka monetarna w Niemczech od 1873, 1 marka = 100 fenigów, 3) fiń. jednostka monetarna 1 marka = 100 penni. MENNICA [niem. < łac.], wytwórnia monet, medali, orderów, stempli, obecnie także zakład przetwórstwa metali szlachetnych. Pierwsze mennice powstały w miastach gr. w Azji Mniejszej ok. poł. VII w. W średniowieczu liczba mennic znacznie wzrosła w wyniku nadań prawa bicia monety, książętom, miastom, instytucjom kośc. (w Polsce XIII-XIV w. m. w ponad 60 miejscowościach, największa w Krakowie), czasami mennice oddawano w dzierżawę. Pracowników mennic nazywano mincerzami, a kierownika mincmistrzem. Od ok. poł. XVII w. stopniowo zaniechano systemu dzierżawy, powierzając mennice urzędnikom państw., w XIX w. scentralizowano działalność menniczą, w większości państw działa obecnie jedna, centralna mennica państwowa, w Polsce Mennica Warszawska 1765-1867, następnie Mennica Państwowa w Warszawie od 1924, zniszczona 1944, zbud. w innym miejscu 1952, uruchomiona 1953. Prace w m. do schyłku XVII w. prowadzono ręcznie, później częściowo zmechanizowano, a w XX w. zautomatyzowano. MILIARENS, drobna srebrna moneta rzymska, wagi ok. 4,5 g wprowadzona do obiegu przez Konstantyna Wielkiego. MINCERZ [niem.], mincarz, pracownik lub kierownik (zw. też mincmistrzem) mennicy, zajmujący się produkcją monet, gł. w XVI-XVII w., w średniow. Polsce urzędnik zarządzający mennicą i zasobami pieniężnymi monarchy. MONETA [łac.], pierwotnie kawałek metalu o określonej masie i składzie, opatrzony stemplem emitenta (wydawcy), najczęściej państw., gwarantującego jej wartość (substancjalną lub umowną), obecnie metal. znak pieniężny, pomocnicza forma pieniądza (bilon), jeden z symboli suwerenności, władzy państw. księcia, potem suwerenności państwa, umownie za monetę uznaje się również sporadyczne znaki pieniężne z ceramiki, kartonu lub mas plastycznych. Moneta powstała ok. 2 poł. VII w. w kręgu cywilizacji gr. jako efekt długiej ewolucji tzw. pieniądza przedmiotowego (płacidło), na innych obszarach ewolucja ta przebiegła później (w krajach germ. i słow. w średniowieczu). Podstawowym tworzywem monet było złoto, srebro, miedź i brąz, a od XIX w. także nikiel, aluminium i cynk oraz ich stopy, sporadycznie platyna. NAPOLEONDOR, napoléon d'or, złota moneta franc. o wartości 20 franków w złocie (podwójny napoleondor = 40 franków), emitowana za panowania Napoleona I (od 1803) i za Napoleona III, w obiegu do I wojny świat., 1 napoleondor zawierał 6,45161 g złota. Zob. też luidor. NOBEL, złota moneta angielska o masie od 8,5 g, bita w XIV i XV w. NUMIZMAT, dawna moneta lub medal, mające wartość zabytkową. NUMIZMATYKA [łac. < gr.], nauka hist. zajmująca się badaniem, opisem i systematyzowaniem monet i innych znaków pieniężnych oraz rozpoznawaniem przyczyn i warunków ich powstania i użytkowania, także kolekcjonerstwo monet. Numizmatyka jako nauka pomocnicza historii bada monetę jako źródło poznania hist., związana ściśle z historią pieniądza, numizmatyka jest pomocna przy datowaniu zabytków archeol., jak również w badaniu historii gospodarki, nauki, kultury oraz w innych naukach historycznych. Początki numizmatyki sięgają XIV w., rozwinęła się w okresie renesansu (kolekcjonerstwo, gromadzenie i identyfikowanie monet staroż., potem średniow.), w XVIII w. wykładana na niektórych uniw., w XIX w. rozbudowała własne metody badawcze i warsztaty naukowe. W Polsce numizmatyką zajmowali się T. Czacki, J. Lelewel, E. Czapski-Hutten, K. Stronczyński, M. Gumowski, Z. Zakrzewski, R. Kiersnowski. Zbiory monet i medali znajdują się gł. w muzeach nar. w Krakowie i w Warszawie. Pierwszym pol. czasopismem numizmatycznym były powstałe 1884 "Zapiski Numizmatyczne", zastąpiły je 1889 "Wiadomości Numizmatyczno-Archeologiczne" (zawieszone 1949), organ utworzonego 1888 Tow. Numizmatycznego w Krakowie, ich kontynuacją są od 1957 "Wiadomości Numizmatyczne", ukazują się też inne pisma. Światową organizacją jest Międzynar. Komisja Numizmatyczna (bez stałej siedziby). Polskie stowarzyszenia numizmatyczne zostały 1953 włączone do Pol. Tow. Archeologicznego (od 1972 Pol. Tow. Archeologiczne i Numizmatyczne). OBOL [gr.]: 1) w staroż. Grecji moneta stanowiąca wartość 1/6 drachmy, w średniowieczu drobna moneta srebrna wartości 1/2 denara, 2) starogr. jednostka masy, 1 o. = 1/6 drachmy = 0,72 g (w systemie attyckim), w okresie nowoż. aptekarska jednostka masy, 1 o. = 1/2 skrupuły. ORT, moneta srebrna, wartości 1/4 talara, w Polsce bita XVII-XVIII w. PIASTR, (real albo peso duro) - srebrna moneta hiszpańska z początku XVI w., podobna do talara. PISTOL [franc.], złota moneta hiszp. o wartości 2 escudów i wadze między 6,20 a 5,92 g złota, emitowana w XVI-XVII w., naśladownictwa w wielu krajach, a zwł. we Francji ( luidor) i Prusach (5-talarowy frydrychsdor). PORTUGAŁ, złota moneta wielodukatowa o wartości 10 lub 5 dukatów, bita w środk. i pn. Europie w XVI i XVII w. na wzór złotych monet portug., w Polsce i na Litwie p., bity w 2 poł. XVI w. i za rządów Wazów, był największą złotą monetą. PÓŁGROSZ, półgroszek, srebrna moneta bita w Polsce i na Litwie w XIV-XVI w. PÓŁTORAK, moneta srebrna wartości 1 1/2 grosza (3 półgrosze), bita w Polsce i na Litwie w XVII-XVIII w. REAL [portug.], moneta bita w XIV-XIX w. w Hiszpanii i Portugalii, początkowo srebrna (o masie 3,48 g), od XVI w. także miedziana, w XV-XVI w. r. bito też w Niderlandach. REWERS [łac.], odwrotna strona monety, medalu lub skrzydła ołtarzowego (skrót lub Rv.), przeciwieństwo strony gł., zw. awersem. RUBEL, ruska i ros. jednostka pieniężna używana od XIII w., początkowo w postaci sztabek srebrnych, następnie jako jednostka obrachunkowa, od przeł. XVII i XVIII w. moneta srebrna, po reformie 1897 podstawa systemu opartego na złocie, jednostka monetarna ZSRR, od 1991 -- Rosji, 1 rubel = 100 kopiejek. SESTERCJA, łac. sestertius, moneta rzym. z okresu republiki i wczesnego cesarstwa, w regularnym obiegu od rządów ces. Oktawiana Augusta (23 r. o wadze 27 g, bita ze specjalnie wykonywanego na jej użytek mosiądzu (20% zawartości cynku, nadającego złocisty połysk), emisje stopniowo dewaluowanej sestercji ustały w 2. poł. III w., sestercja była największą monetą zdawkową centralnie emitowaną na zlecenie senatu, o starannie wykonanych stemplach, sestercje licznie napływały w pocz. III w. na dostarczające bursztynu pd. wybrzeże M. Bałtyckiego. SKARB, archeol. zespół wartościowych przedmiotów ukryty przeważnie w ziemi, zwykle w naczyniach glinianych, składał się przeważnie z narzędzi i ozdób, później monet, znane od neolitu, liczniej spotykane w epoce brązu, s. stanowią ważne źródło archeologiczne. SOLID, łac. solidus, złota moneta rzym. wprowadzona do obiegu 311 przez ces. Konstantyna Wielkiego, o masie 4,54 g, utrzymała się w Bizancjum i Europie wczesnochrześc. jako najwyższy nominał, regularnie bity z czystego kruszcu (stąd określenie solidny), rzymskie solidy z V i pocz. VI w. licznie występują w znaleziskach z terenów Pomorza, pd. Skandynawii i Bornholmu, gdzie napłynęły jako rezultat trybutów wypłacanych Ostrogotom i ich kontaktów z ziomkami na Północy, w średniowieczu, w systemie karolińskim, obrachunkowa jednostka pieniężna, równa 12 denarom ( szeląg ). srebrna moneta wprowadzona ok. 790 przez Karola Wielkiego jako 1/12 solida lub 1/240 funta karolińskiego, o masie 1,7 g, stał się podstawową jednostką monetarną średniow. Europy, jego ciężar stopniowo zmniejszano, od XII w. w środk. Europie bity często jako brakteat, na przeł. XIII i XIV w., w wyniku reformy groszowej, wprowadzającej większe monety srebrne, d. stał się monetą o niskiej próbie lub miedzianą -- zdawkową (fenig), w Polsce zanikł w XVII w. STATER, grecka nazwa szekiela (szekla), babilońskiej jednostki pieniężnej, wagi 1/50 miny srebra. STOPA MENNICZA, liczba monet danego rodzaju wybitych z podstawowej jednostki wagowo-pieniężnej kruszcu. SUWEREN [ang. < franc.], złota moneta ang. o wartości 1 funta (20 szylingów), bita 1489-1604, 1816-1932, pierwotnie masa monety wynosiła ok. 15,5 g, od 1816 -- ok. 7,99 g. SZEKIEL, babilońska jednostka pieniężna równa 1/50 miny srebra. SZELĄG [niem.], dawna germ. jednostka pieniężna ( solid), równa 12 denarom ( fenig ), jako moneta srebrna wprowadzona po 1372 w Nadrenii i ok. 1380 w państwie krzyżackim, skąd w XV w. przyjęta do pol. systemu monetarnego jako 1/3 grosza (6 denarów), bita też w innych krajach zach. i pn. Europy, od poł. XVII w. drobna pol. moneta miedziana, bita do 1792. Zob. też boratynka. SZÓSTAK, pol. i litew. moneta srebrna o wartości 6 groszy, wybijana 1528-1794, masa od 12,4 g spadła stopniowo do 1,6 g, w XVII w. był gł. drobną monetą srebrną Rzeczypospolitej, od 1 poł. XVIII w. do 1766 niezależna od grosza jednostka pieniężna, bity także w Prusach do 1784. TALAR [niem.], duża moneta srebrna o masie ok. 28 g, następnie nieco mniejszej, początkowo stanowiąca równowartość złotego dukata, bity od schyłku XV w., różnorodne t. były gł. monetą w handlu międzynar., na Bliskim Wschodzie i w Etiopii używano t. europejskich (zwanych t. Marii Teresy) do poł. XX w., w Polsce t. były bite (z przerwami) 1529-1814, w XVIII w. w Polsce t. zawierał 8 zł lub 240 gr, od 1794 -- 6 złotych. Zob. też dolar . TROJAK, moneta srebrna wartości 3 groszy, bita w Polsce od 1528, rozpowszechniona gł. od schyłku XVI w., w 2 poł. XVIII w. i 1 poł. XIX w. bito t. miedziane. TRZECIAK, ternar, drobna moneta srebrna wartości 3 denarów, bita w Polsce po 1333, następnie w czasach Władysława II Jagiełły oraz Zygmunta I Starego, Zygmunta III Wazy, a także w księstwie mazow. na przeł. XIV i XV w., na Śląsku w XVI-XIX w. TYMF, tynf, potoczna nazwa pol. srebrnych złotówek, bitych masowo 1663-67 przez A. Tymfa w celu szybkiego zasilenia skarbu państwa, wybite jako moneta podwartościowa, o wyznaczonym kursie 30 gr (1 zł), realnym ok. 12-18 gr, ogromna emisja t. (ok. 6 mln sztuk) spotęgowała inflację, wywołaną wcześniej wypuszczeniem boratynek, monety wzorowane na t. wybijano w Prusach do poł. XVIII w., w Polsce do 1763. WIARDUNEK [niem.], średniow. jednostka masy, w. = 1/4 grzywny, w Polsce w. = 6 skojców, także obrachunkowa jednostka (1/4 grzywny) w środk. Europie w XII-XV w., moneta bita w Inflantach w XVI-XVII w. (ferding). ZŁOTY, 1) z. polski, zł, floren, pol. jednostka monetarna powstała ok. 1500 jako odpowiednik w srebrze złotego dukata , równy 30 groszom, od ok. 1676 jednostka obrachunkowa waluty miedzianej ( boratynka ), w postaci monety srebrnej bity 1564, 1663-66 i 1766-1841, następnie w zaborze ros. zwyczajowe określenie kwoty 15 kopiejek , 2) podstawowa jednostka monetarna Polski od 1924, 1 złoty = 100 groszy, 3) czerwony złoty dukat, 4) złoty reński (gulden reński, ryński), srebrna moneta austr. 1559-1857 (i pieniądz papierowy) równa 60 krajcarom (od XVIII w. też 1/2 talara). Sklep numizmatyczny - Polskie i zagraniczne monety kolekcjonerskie, banknoty polimerowe Monety złote, monety srebrne, monety Kanonizacja Jana Pawła II, monety okolicznociowe 5 złNumizmatyka: Złoto lokacyjne: Złote sztabki: Abonament numizmatyczny 2015Skarby Stanisława Augusta, Kanonizacja Jan Paweł IISitemap
Rozwiązaniem tej krzyżówki jest 5 długie litery i zaczyna się od litery D Poniżej znajdziesz poprawną odpowiedź na krzyżówkę daw. drobna moneta, jeśli potrzebujesz dodatkowej pomocy w zakończeniu krzyżówki, kontynuuj nawigację i wypróbuj naszą funkcję wyszukiwania. Poniedziałek, 19 Sierpnia 2019 DYDEK inne rozwiązania DYTEK Wyszukaj krzyżówkę znasz odpowiedź? podobne krzyżówki Dydek Dawna moneta zdawkowa inne krzyżówka Drobna moneta w egipcie Drobna moneta w botswanie Drobna moneta obiegowa ghany Drobna moneta armenii równa jednej setnej drama Drobna moneta miedziana w starożytnej grecji Drobna moneta indii i pakistanu Drobna moneta w bahrajnie, jemenie i zea Średniowieczna drobna moneta włoska Drobna, niewielkiej wartości moneta, miedziak Drobna moneta fińska Dawna drobna moneta francuska, 1/20 franka, su Polska drobna moneta Nieząbkowana, drobna moneta polska Drobna moneta obiegowa rumunii, Dawna drobna moneta turecka, Dawna drobna moneta francuska, Dawna drobna moneta miedziana Drobna moneta Drobna moneta polska Współcześnie: drobna moneta w polsce (1/100 złotego) trendująca krzyżówki 17f wyrzucane cele Można go wystawić na okaziciela M9 wzięła ślub z panią 7a konie na potem D7 rażąca kula wypełniona kulkami Każda ma oka D16 spotykają się na rogach 14m 10 metrów pszenicy Kraina historyczna na terenie ukrainy, dawniej znana jako dzikie pola Reklamowa, częsty gość w naszych skrzynkach pocztowych 7l muzyka dla elektronika E3 spotkanie czarujących pań Kurze to zmarszczki wokół oczu P2 mokre opatrunki 16a bufet dla rogacza
drobna moneta miedziana w dawnej polsce
